پزشکی که مداوای مجروجان جبهه او را به کمال رساند

پزشک متخصصی که روزهای اول اعزامش به جبهه دوست داشت همه بدانند که او دکتر است، می‌گوید: «وقت برگشت از جبهه به جایی رسیدم که دیگر دلم نمی‌خواست کسی بداند من که این کارها را انجام می‌دهم و پزشک هستم.»

پزشکی که مداوای مجروجان جبهه او را به کمال رساند

به گزارش خبرنگار حوزه حماسه و مقاومت باشگاه ژورنالیست، بخش بزرگی از جانبازن و رزمندگان دفاع مقدس، حیات خود را مدیون پزشکان و پرستارانی هستند که وقتی نیمه جان و خونی به عقب جبهه منتقل می‌شدند، آن‌ها را مداوا کرده و باری دیگر زندگی را به جانشان تزریق می‌کردند. یکی از این پزشکان رزین‌تاج کیهانی، متخصص اعصاب اطفال، بود که از اولین ماه‌های جنگ راهی جبهه شد. او در یکی از مصاحبه‌های خود با یکی از نشریات قدیمی از جبهه رفتن خود می‌گوید و تعریف می‌کند: «گروهی ۱۵۱۰ نفره بودیم که تقریباً یک فکر و عقیده داشتیم. تا شهریور سال ۱۳۵۹ به اکثر نقاط کشور سفر کرده بودیم. فکر می‌کردیم هر جا نیاز است، گروه ما باید و لازم است که به آن جا برود. هر جا از نظر بهداشتی و عمومی پرخطرتر بود، مثل کامیاران، سنندج، قروه، مریوان و…، ما استقبال می‌کردیم. شهریور سال ۱۳۵۹ بعد از اعلام جنگ به تهران آمدیم. تلاش زیادى کردیم که به جبهه برویم و با توجه به اینکه سال ۱۳۵۶ جزء سپاهیان بهداشت، منقضى خدمت شده بودم از این ترفند استفاده کرده و چون دولت سربازان منقضى ۱۳۵۶ را به خدمت فراخواند با ۴ نفر از گروه خودمان به جبهه رفتیم.» این پزشک از روزهای اولی که به جبهه رفت تعریف می‌کند: «آن روزها دلم می‌خواست همه بدانند من که رزمنده‌ها را مداوا می‌کنم، پزشک هستم. روزی در حال پاک کردن زمین بودم که خانمی به من گفت: «شما دکتری. نمی‌خواد این کارا رو بکنی.» با این حال خداوند شرایطی را پدید آورد که موقع برگشت از جبهه دلم نمی‌خواست کسی بداند من که این کارها را انجام می‌دهم و پزشک هستم. به این درک رسیدم که هر کاری که برای رزمنده‌ها انجام دهم ارزشمند است.»

رزین‌تاج کیهانی، متخصص اعصاب اطفال او درباره علت این تغییر عقیده می‌گوید: «ما آنجا یاد گرفتیم که با سختی‌ها بجنگیم و بدانیم انسان‌هایى که با دیدى ظاهرى مى‌بینیم، خیلى چیزها دارند. می‌بینیم که مناعت، بزرگى و علو روحشان باعث مى‌شود انسان واقعیت را حس نکند. آن‌ها آن قدر بزرگ بودند که انسان اصلاً فکر نمى‌کرد که هیچ از دنیا ندارند و هر چیزى که دارند، همان چیزهایى است که امثال من ندارند؛ یعنى اخلاقیات، معنویات و عشق به خدا. به خاطر آن‌ها هم آمدند. جبهه مملو از این‌ها بود.» او در بخش دیگر سخنانش یکی از لحظات تلخش در جبهه را شرح می‌دهد: «زمانی ما در کامیاران بودیم. گفته بودند که چند نفر را می‌خواهند برای محلی که تعدادی از بچه‌ها آن جا مجروح شده‌اند. نمی‌دانم چرا با اینکه پزشکان مرد هم بودند، دستم را بلند کردم. شاید به خاطر روحیه ماجراجویی من بود. ما را به خانه‌ای در یکی از روستاها بردند. همه بچه‌ها شهید شده بودند. شکم آن‌ها را پاره، همه محتوای آن را خالی و در آن کاغذ و اعلامیه گذاشته بودند. این‌ها را فقط برای این می‌گویم که بگویم بچه‌های ما در جبهه چه کشیدند.» پایان پیام/

Related Posts

سروده محسن کاویانی؛ گویند علی می‌زده صد وصله به کفشش، ای کاش دل خسته من کفش علی بود

تمحسن کاویانی از شاعران کشورمان همزمان با سالروز میلاد امام علی (ع) شعری سرود.

مشاور عالی فرمانده نیروی قدس: حماس معادلات صهیونیست‌ها را بهم زد

مشاور عالی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران گفت: قبل از حمله ۷ اکتبر رژیم صهیونیستی ۲۰۰ نفر از جبهه مقاومت را دستگیر کرده و طرحی داشت که…

اولویت‌های جدید عمره بزودی اعلام می‌شود

پس از تأخیر در اعزام زائران عمره به دلیل تکمیل نشدن ظرفیت کاروان‌ها، امکان‌ثبت‌نام برای اولویت‌های جدید فراهم می‌شود.

حجت‌الاسلام پناهیان در جمکران سخنرانی می‌کند

مراسم هفتگی قرائت دعاهای توسل، کمیل و ندبه در مسجد مقدس جمکران در روزهای سه‌شنبه، پنجشنبه و جمعه این هفته همزمان با ایام شهادت حضرت زهرا(س) برگزار…

تجمع هیأت سرود تهران به یاد کودکان شهید غزه برگزار می‌شود

تجمع گروه‌های سرود استان تهران در قالب هیأت سرود برای گرامیداشت یاد و خاطره شهدای دانش آموز و کودکان غزه در بهشت زهرای تهران برگزار می‌شود.

تصویر آشنا| حاج همت: «این همه رزمنده خوش‌تیپ! چرا از من عکس بگیری؟»

یک عکاس جنگ می‌گوید: «تا آن روز حاج همت را ندیده بودم. در فرماندهی چشمم به رزمنده‌ای افتاد که در کنار یک تانکر آب ایستاده بود و…

دیدگاهتان را بنویسید